Leczenie zezai niedowidzenia u dzieci

Optyk Rozmus oferuje ćwiczenia z ortoptyki oraz paleoptyki mające za zadanie leczenie zeza oraz niedowidzenia u dzieci.

Leczenie zeza i niedowidzenia u dzieci Ortoptyka to dział okulistyki zajmujący się diagnostyką i leczeniem zaburzeń ruchomości gałki ocznej oraz zaburzenia widzenia obuocznego, do którego zaliczamy również: zaburzenia konwergencji, nieprawidłowa korespondencja siatkówek, zaburzenia lokalizacji wzrokowej, zaburzenia fuzji i stereopsji. Celem leczenia ortoptycznego jest pobudzenie czynności wyższych ośrodków mózgowych (OUN) odpowiedzialnych za proces widzenia oraz koordynację mięśni gałkoruchowych, które mają na celu uzyskanie równoległego ustawienia oczu (oropozycji) oraz pełnego widzenia obuocznego.

Ćwiczenia ortoptyczne przynoszą bardzo dobre efekty jeśli rozpoczęte są odpowiednio wcześnie oraz prowadzone regularnie i systematycznie. Stanowią one dodatkową metodę terapeutyczną jednak nie mogą one zastąpić korekcji okularowej, zabiegów operacyjnych (jeśli są ona wskazane ze względu na kąt zeza).

Ćwiczenia ortoptyczne są istotnym elementem w:

  • ustaleniu kąta zeza i stanu widzenia obuocznego istotnego przed i po zabiegu operacyjnym
  • wyrównaniu zeza ukrytego przechodzącego w zez jawny
  • procesie kontrolowania zeza okresowego

Niedowidzenie (amblyopia, leniwe oko) – polega na obniżeniu ostrości widzenia mimo optymalnej korekcji optycznej i braku zmian organicznych w oku. Przyczyną niedowidzenia jest zwykle zez lub wrodzona wada refrakcji. Najczęściej niedowidzenie zostaje wykryte przypadkowe i najczęściej występuje w jednym oku. Można powiedzieć, ze proces niedowidzenia przebiega bezobjawowa do momentu rozpoznania w gabinecie okulistycznym, najczęściej rozpoznanie jest olbrzymim szokiem dla rodziców. Największe szanse na poprawę widzenia w niedowidzeniu mają dzieci między 6 a 7 rokiem życia tj. do czasu zakończenia dojrzewania układu wzrokowego. Niedowidzenie u dorosłych nie poddaje się leczeniu.

Leczenie niedowidzenia

Podstawową metodą leczenia niedowidzenia jest obturacja polegająca na zaklejaniu lepszego oka specjalnymi plastrami, powoduje to iż oko niedowidzące zmusza się do „włączenia” w proces widzenia i umożliwia poprawę ostrości wzroku. Ilość godzin zaklejania dziennie określa się indywidualnie dla każdego dziecka i bywa, że jest ona modyfikowana w procesie leczenia niedowidzenia w zależności od następującej poprawy. Plaster nakleja się na skórę, można używac również obturatowów materiałowych, ważne aby oko było dokładnie zasłonięte. Dodatkowo, zwykle konieczne jest stałe noszenie okularów. Niestety dzieci bardzo niechętnie chcą nosić plastry i potrzebna jest spora determinacja ze strony rodziców, aby je do tego zachęcić. Jedną z przyczyn może być bardzo duże obniżenie widzenia w chorym oku i „naturalna ” u dziecka chęć zerwania przesłonki z lepszego oka.

Ważne jest aby dziecko w czasie noszenia plastra spędzało jak najwięcej czasu na zabawach z bliska tj. rysowaniu, układaniu puzzli, klejeniu modeli itp. Można wprowadzić zasadę, że na korzystanie z komputera lub oglądanie telewizji pozwala się dziecku tylko pod warunkiem, że ma ono zaklejone oko. Zwykle zasłanianie stosuje się przez wiele miesięcy i prowadzi się je do momentu uzyskania pełnej ostrości widzenia lub braku poprawy widzenia mimo systematycznego zasłaniania przez kilka miesięcy.

Inne sposoby leczenia

Metodą wspomagającą zasłanianie oka są ćwiczenia pleoptyczne tj. ćwiczenia na specjalnych aparatach, które pobudzić mogą widzenie, ale nie zastąpią one zaklejania. Ćwiczenia pleoptyczne są bardzo przyjemne dla dzieci ponieważ składają się z różnego typy zadań opartych na rysowaniu i celowaniu. Niekiedy stosuje się także odpowiednie krople (Atropina) do lepiej widzącego oka.

Najważniejsza jest systematyczność leczenia, wiąże się to z dużą determinacją ze strony rodziców związaną z zachęcaniem dziecka do zasłaniania oka, należy jednak pamiętać, że poprawa ostrości wzroku u dziecka będzie skutkować na całe życie!

Zez

Gabinet dla dzieci Zez, czyli nierównoległe ustawienie obu oczu, jest schorzeniem, na które składa się kilka jednostek chorobowych. Nazwa ta obejmuje chorobę zezową, czyli:

  • zez towarzyszący jawny lub ukryty
  • zez porażenny (nietowarzyszący
  • wrodzone oraz nabyte zaburzenia ruchomości gałek ocznych.

Istnieje wiele klasyfikacji zeza, z uwagi na różne jego aspekty.

Ze względu na wiek, w którym zez nastąpił wyróżniamy:

  • zezy wrodzone, występujące już od urodzenia, najprawdopodobniej na skutek wrodzonego defektu
  • zezy nabyte, o późniejszym początku, poprzedzonym okresem prawidłowego widzenia

Ze względu na fiksację (ustawienie oczu) dzielimy zezy na:

  • naprzemienne- zezuje raz jedno raz drugie oko
  • jednooczne (jednostronne)- istnieje przewaga w zezowaniu jednego oka.

Ze względu na typ odchylenia zezy dzielimy na:

  • poziome – odchylenie zbieżne i rozbieżne,
  • pionowe – odchylenie ku górze ku dołowi,
  • skośne – odchylenie ku górze i do wewnątrz,
  • skrętne – skrętne do wewnątrz i skrętne na zewnątrz,
  • mieszane – jak wymieniono powyżej oraz wszelkie możliwe kombinacje.

Ze względu na stany fuzyjne:
Fuzja jest procesem warunkującym obuoczne widzenie, pozwala na łączenie obrazów pochodzących z obu siatkówek w jeden( jeśli istnieje prawidłowa korespondencja siatkówek)

Gabinet dla dzieci - ścianaW związku z występowaniem fuzji zezy dzielimy na:

  • ukryte – niejawne, możliwe do zaobserwowania dzięki rozbiciu fuzji np. przy zasłonięciu oka, które wówczas ustawia się w pozycji zezującej. Zezy te są zawsze kontrolowane przez fuzję.
  • okresowe – ujawniające się od czasu do czasu, np. Podczas pracy z bliska, zmęczenia,stresu, częściowo kontrolowane przez fuzję.
  • jawne -  stałe, widoczne odchylenie zezowe, w którym fuzja nie występuje.

Ze względu na zmienność odchylenia

  • zezy towarzyszące – kiedy kąt spojrzenia we wszystkich kierunkach jest taki sam, nie występuje podwójne widzenie,
  • zezy nietowarzyszące – kiedy wielkość odchylenia zależy od kierunku spojrzenia lub od fiksującego oka. Są to głownie zezy porażenne.

Należy pamiętać, że zez jest chorobą. Bezwzględnie wymaga leczenia zwłaszcza u małych dzieci! Nieleczony zez może powodować występowanie niedowidzenia.

W pierwszym etapie leczenia konieczne jest dobranie okularów, doboru takiej korekcji powinien dokonać lekarz specjalista, znający zasady  wyrównywania wady refrakcji w zezie!
W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie chirurgiczne, mające na celu równoległe ustawienie gałek ocznych. O dokonaniu zabiegu zawsze decyduje lekarz okulista/strabolog we współpracy z ortoptystą.  

Jako metodę wspomagającą wskazane są ćwiczenia ortoptyczne wspomagające równowagę mięśniową i uzyskanie widzenia obuocznego. Są one także szczególnie ważne przed i po zabiegu operacyjnym!

Nierównoległe ustawienie oczu stanowi przeszkodą dla uzyskania widzenia obuocznego, co w konsekwencji  może uniemożliwić wykonywanie niektórych zawodów!

Umów się już dzisiaj z naszymi specjalistami:

32 738 64 65

Nie pozwól, aby u Twojego dziecka rozwinął się zez lub niedowidzenie!